To był dziwny spektakl, który rozpoczął się jak błyskawica na horyzoncie i trwał tylko piętnaście lat, ale zmienił oblicze starego kontynentu na zawsze.

 

Korsykański korsykanin podbił najpotężniejszy niegdyś tron Kwadrytu i przemieścił się jak burza przez ziemie starożytnych monarchii, ukoronowaniem nowego władcy tutaj, nad starymi prawami pierworodnymi tam, lub po prostu podbijając niechciane ziemie.

 

Jako młody człowiek, Napoleon Bonaparte zabrał Lombardię z Habsburgów i ogłosił Mediolan stolicą Republiki Cisalpejskiej, a tym samym częścią Republiki Francuskiej.

Kraj miał zostać na krótko zagubiony w “Drugiej wojnie koalicyjnej”, ale Napoleon całkowicie odzyskał Włochy zwycięstwem w Marengo.

 

Kiedy dał piłkę z okazji ponownego podboju Mediolanu, powiedział swoim włoskim gościom, że w międzyczasie skradziono tak wiele dzieł sztuki.

Powiedział po włosku: “Glie italiani sono tutti ladroni” (“Wszyscy Włosi to złodzieje”).

Hrabina Caracciolo zwróciła na to uwagę: “Nie wszyscy, Wasza Ekscelencjo, ma buona parte” (“tylko dobra część”).

 

Cétait un spectacle étrange qui a commencé comme un éclair à l’horizon et qui n’a duré que quinze ans, mais qui a changé la face du vieux continent pour toujours.

 

Un boucanier corse a conquis le trône le plus puissant de l’Occident et a balayé comme une tempête les terres des anciennes monarchies, couronnant un nouveau souverain par-ci, écrasant les anciens droits de naissance par-là, ou simplement conquérant des terres contre son gré.

 

Jeune homme, Napoléon Bonaparte prit la Lombardie aux Habsbourg et déclara que Milan était la capitale de la République cisalpine et donc une partie de la République française.

Le pays fut brièvement perdu à nouveau dans la “Seconde Guerre de la Coalition”, mais Napoléon regagna complètement l’Italie avec sa victoire à Marengo.

 

Lorsqu’il a donné un bal pour célébrer la reconquête de Milan, il a dit à ses invités italiens que tant d’œuvres d’art avaient été volées entre-temps.

Il a dit en italien : “Glie italiani sono tutti ladroni” (“Tous les Italiens sont des voleurs”).

La comtesse Caracciolo a fait une remarque pointue : “Pas tout le monde, Votre Excellence, ma buona parte” (“seulement une bonne partie”).

 

It was a strange spectacle that began like a lightning flash on the horizon and lasted only fifteen years, but changed the face of the old continent forever.

 

A Corsican buccaneer conquered the once most powerful throne of the Occident and swept like a storm through the lands of the ancient monarchies, crowning a new ruler here, overriding old birthrights there, or simply conquering unwilling lands.

 

As a young man, Napoleon Bonaparte took Lombardy from the Habsburgs and declared Milan the capital of the Cisalpine Republic and therefore a part of the French Republic.

The country was briefly to be lost again in the “Second Coalition War”, but Napoleon completely regained Italy with his victory at Marengo.

 

When he gave a ball to celebrate the re-conquest of Milan, he told his Italian guests that so many works of art had been stolen in the meantime.

He said in Italian: “Glie italiani sono tutti ladroni” (“All Italians are thieves”).

Countess Caracciolo pointedly remarked: “Not everyone, Your Excellency, ma buona parte” (“only a good part”).