Selecteer een pagina

Die nooit zijn brood met tranen heeft gegeten,
Die nooit de droevige nachten heeft gezien….
Wenen zat op zijn bed,
Hij kent je niet, jullie hemelse krachten.

Je leidt ons naar het leven,
Je maakt de armen schuldig,
Dan laat je ze aan de kwelling over…:
Want alle ongerechtigheid wordt op aarde gewroken.

Voor hem kleurt de ochtendzon het licht.
De zuivere horizon met vlammen,
En boven zijn schuldige hoofd breekt zijn schuldige hoofd af….
Het prachtige beeld van de hele wereld samen.

(J. W. v. Goethe)