Selecteer een pagina

Het bloemeneiland Mainau is een van de meest bezochte attracties aan het Bodenmeer. Er zijn maar weinig reisgroepen die naar het Bodenmeer komen en niet in Mainau stoppen. Het eiland heeft ook een interessante geschiedenis die teruggaat tot de Middeleeuwen.

 

De Duitse Orde

De eerste overgeleverde documentaire vermelding van Mainau dateert uit de eerste helft van de 13e eeuw. In die tijd behoorde het eiland toe aan het klooster van Reichenau. Rond 1265 vestigden de eerste ridders van de Duitse Orde zich aan het Bodenmeer. Eerst hadden zij hun zetel op kasteel Sandegg in Thurgau, daarna vanaf 1271 op Mainau. In de loop van de tijd kwamen meer landerijen aan de zuidelijke oever van het Überlingenmeer in het bezit van de Orde en de commanderij (afdeling) Mainau werd een van de grootste en machtigste in het baljuwschap (administratief district) Elzas-Bourgondië.

 

Mainau in het bezit van het groothertogdom Baden en het Zweedse koningshuis

Als gevolg van de secularisatie viel de Mainau in 1806 toe aan het Groothertogdom Baden en onderging in de daaropvolgende decennia verschillende eigendomswisselingen. In 1853 kocht groothertog Friedrich I van Baden het eiland en vestigde er zijn zomerresidentie. Hij begon het eiland ook te beplanten met zeldzame en exotische bomen en planten en liet de eerste brug naar het vasteland bouwen. Na zijn dood legateerde zijn zoon het eiland aan zijn zuster Victoria, koningin van Zweden.

Victoria’s zoon droeg het bestuur van het eiland in 1932 over aan zijn zoon Lennart Bernadotte, die al zijn titels had verloren door met een burgermeisje te trouwen. Lennart Bernadotte verliet Zweden met zijn gezin en vestigde zich op Mainau. Hij begon al snel met het herstel en de uitbreiding van de overwoekerde parken van het eiland. Het eiland werd ook opengesteld voor bezoekers.

 

Geschiedenis van de Mainau tijdens de 2e wereldoorlog

Lennart Bernadotte en zijn familie verlieten Duitsland voor de oorlog begon. De familie bracht de oorlogsjaren in Zweden door. In 1943 verhuurde Lennart Bernadotte de Mainau aan de Organisation Todt, de bouworganisatie van het Ministerie van Bewapening. Het plan was om hier een recreatiewoning te bouwen voor bewapeningsindustriëlen en voor gasten en medewerkers van Albert Speer. Uiteindelijk kwam er echter niets van het rusthuis terecht, want in 1944 wees Buitenlandse Zaken het eiland toe aan Franse collaborateurs onder leiding van Jaques Doriot. Doriot verkondigde de bevrijding van Frankrijk van “de Gaullistisch-Communistische heerschappij” vanaf de Mainau. In februari 1945 kwam hij om het leven toen zijn auto door laagvliegende vliegtuigen werd beschoten.

 

De Mainau onder Franse bezetting

Na de dood van Doriot vluchtten zijn volgelingen en kort voor het einde van de oorlog werd aan de Mainau een reservehospitaal ingericht. Op 26 april 1945 werd Konstanz zonder slag of stoot door Franse troepen bezet, en in mei vorderden de Fransen de eilanden Mainau en Reichenau om er Franse concentratiekampgevangenen uit Dachau onder te brengen. 33 van hen stierven op de Mainau, de anderen werden in september 1945 naar Frankrijk teruggebracht en het militair hospitaal werd opgeheven. Lennart Bernadotte keerde in 1946 terug naar de Mainau en in datzelfde jaar werd het eiland opnieuw opengesteld voor bezoekers.

 

Het bloemeneiland vandaag

Na de eilanden Reichenau en Lindau is de Mainau het op twee na grootste eiland in het Bodenmeer met een oppervlakte van ongeveer 45 hectare en behoort geografisch gezien tot de Bodensee. Het is sinds 1974 eigendom van de Lennart Bernadotte Stichting. De Mainau trekt elk jaar veel bezoekers met zijn verscheidenheid aan planten, het vlinderhuis en het prachtige barokke kasteel.

 

(D. F.)