Selecteer een pagina

Leopold I. (Liutpold), genaamd de Illustrious, werd geboren rond 940. Hij werd geteld in het Beierse Donaugebied en verschijnt al in de jaren ’60 van de vorige eeuw als een trouwe aanhanger van keizer Otto I en later van zijn zoon Otto II.

 

De hertog van Beieren, Henri II, “de Quarrelsome”, was in conflict met de Heilige Roomse keizer.

Daarom scheidde de koning in 976 Karinthië van het hertogdom Beieren en droeg hij de Marchia Orientalis over aan zijn eigen bediende, Leopold van Babenberg. Op 21 juli 976 wordt hij voor het eerst aangeduid als markgraaf, marchio Liutpalus.

De Babenbergs zouden tot 1246 op het grondgebied van Oostenrijk regeren.

 

In die tijd strekte het markgraafschap zich uit van de Erlabach, enkele kilometers ten oosten van de Enns, in het westen tot aan het Wienerwald in het oosten; in het noorden werden de dalen langs de benedenloop van de zijrivieren (Krems en Kamp) en het Wagram toegevoegd aan het Donaudal, en in het zuiden reikte het markgraafschap tot aan het bergachtige land. Leopold breidde het gebied verder naar het oosten uit.

Leopold woonde waarschijnlijk eerst in Pöchlarn en later in Melk. Op zijn afbeelding op de stamboom van Babenberg in Klosterneuburg is hij voor de abdij van Melk te zien met een kanunnik; op de voorgrond is een gevecht van Babenbergse troepen tegen de Hongaren te zien.

Leopold stierf op 10 juli 994 in Würzburg na een moordaanslag op zijn neef Henry.

 

Leopold had acht kinderen met zijn vrouw Richarda. Zijn zonen Heinrich I. en Adalbert werden na hem markgraven van “Oostenrijk”.

 

Op 28 februari 1863 besloot keizer Frans Jozef Leopold I op te nemen in de lijst van de “beroemdste oorlogsvorsten en bevelhebbers van Oostenrijk die een eeuwigdurende emulatie waardig zijn” en zo kreeg hij in 1868 ook een levensgroot beeld in de Feldherrenhalle van het toen nieuw gebouwde k.k. Hofwaffenmuseum (het huidige Hofwaffenmuseum). Hofwaffenmuseum (vandaag: Heeresgeschichtliches Museum Wenen).

 

(K. M.)