Selecteer een pagina

Geboren in 1873 in Novgorod, wordt S. Rachmaninov beschouwd als een van de belangrijkste componisten van de laatromantische periode.

 

Reeds als kind werd zijn talent erkend en op vierjarige leeftijd werd hij aan de piano geplaatst. Op twaalfjarige leeftijd begon hij uiteindelijk zijn studies in Moskou, waar hij zijn passie voor de piano en zijn liefde voor het componeren ontdekte.

Hij werd bekroond met de “Grote Gouden Medaille” voor zijn laatste werk, de eenakter opera “Aleka”.

 

De uitvoering van zijn eerste symfonie was echter een totale mislukking, zowel bij de critici als bij het publiek.

César Cui, de beroemdste criticus van zijn tijd, schreef: “Als er een concertzaal in de hel zou zijn en een componist de opdracht zou krijgen om een symfonie te schrijven over de plagen van Egypte, dan zou dit nieuwe werk idealiter overeenkomen met de opdracht ….”.

 

Rachmaninov, die reeds gevoelig was geweest voor melancholie en depressie, stortte volledig in en raakte in een ernstige mentale crisis. Alleen de dokter en psychotherapeut Nikolai Dahl was in staat om hem weer overeind te helpen en hem aan te moedigen om te componeren.

Hij droeg ook zijn tweede pianoconcert aan hem op, voor mij het mooiste van zijn concerten, nog mooier dan de zo beroemde derde. Het begint met enorm opzwellende klokakkoorden in de piano, waarin een krachtige, trieste melodie vloeit.

 

 

Vandaag heb ik besloten om een plaat van Arthur Rubinstein te maken. Vanaf het allereerste begin kun je zijn vakmanschap en genialiteit bewonderen. Nergens anders heb ik zoveel spanning, zoveel drang naar voren ervaren in de eerste akkoorden als bij hem.

Een half uur puur plezier op het hoogste niveau!