Zaznacz stronę

W Bretanii, czyli w północno-zachodniej części Francji, znajdują się te wspaniałe, legendarne i zazwyczaj bardzo malownicze enclos parroissiaux. Takie zamknięte parafie celowo odgradzają się od świata zewnętrznego.

 

Większość z nich znajduje się (w przybliżeniu) w pobliżu północnego wybrzeża, pomiędzy Brestem a Morlaix.

Często to skupisko budynków składa się z samego kościoła, bramy triumfalnej, ossuarium i kalwarii. Słowo to można tylko nieadekwatnie przetłumaczyć jako Kalwaria, ponieważ w języku niemieckim rozumiemy przez to coś innego.

 

Obok kościoła Calvaire stanowi centrum dzielnicy. Na niej lub przy niej są rzeźbiarsko przedstawione sceny z życia Jezusa. Ukrzyżowanie jest prawie zawsze przedstawiane na górze.

Istnieją bardzo różne calvaires. Niektóre z nich są monumentalne, inne małe, proste i ciche. Niektóre są na wysokim poziomie artystycznym, inne w stylu rustykalnym, prostym, czasem naiwnym, ale zawsze bardzo wzruszającym.

Te calvaires, wraz z menhrami z Carnac, stały się znakiem rozpoznawczym Bretanii. Charles Le Goffic (1863 – 1932) napisał bardzo trafnie: “Potężny idealizm przenika te barbarzyńskie fryzy. (…) Tętni w nich bretońska dusza, którą można tu uchwycić w jednym z jej najbardziej przejmujących przejawów.”

 

(A.W.)